سه شنبه 26 اردیبهشت ماه سال 1385
سلام،
یقینا میدانید که باباطاهر معروفترین شاعر دوبیتی سرای آسمان ادبیات ایران است و خوانندگان موسیقی ایرانی، جایگاه خاصی برای اشعار وی قائلند. گرچه جناب شجریان در گوشههای اجرای آوازهای خود، گهگاه دوبیتیهای این شاعر گرانمایه را زمزمه میکند اما درآلبوم دولت عشق یا همان گلبانگ شماره ۲، ده دوبیتی از باباطاهر را در دستگاه ماهور به زیبایی خاص خود اجرا کرده که آنها را تقدیم میکنم. جا دارد در اینجا از مرحوم استاد احمد عبادی که در این اجرا با سهتار نوازی بدیع خود هنرنمایی کردهاند نیز یادی کنیم و بر روانش درود فرستیم.
نسیمی کز بن آن کاکل آید
مرا خوشتر ز بوی سنبل آید
چو شب گیرم خیالش را در آغوش
سحر از بسترم بوی گل آید
دو چشمونت پیاله پر ز می بی
دو زلفونت خراج ملک ری بی
همی وعده کری امروز و فردا
ندونم ما که فردای تو کی بی
دلی دیرم چو مرغ پاشکسته
چو کشتی بر لب دریا نشسته
همه گویند طاهر تار بنواز
صدا چون میدهد تار شکسته
عزیزا کاسه چشمم سرایت
میون هر دو چشمم جای پایت
از آن ترسم که غافل پا نهی باز
نشینه خار مژگونم به پایت
به کشت خاطرم جز غم نروید
به باغم جز گل ماتم نروید
به صحرای دل بیحاصل ما
گیاه ناامیدی هم نروید
دلی دیرم خریدار محبت
کزو گرمست بازار محبت
لباسی بافتم بر قامت دل
ز پود محنت و تار محبت
غم عشقت بیابان پرورم کرد
هوای بخت بی بال و پرم کرد
به ما گفتی صبوری کن، صبوری
صبوری، طرفه خاکی بر سرم کرد
خداوندا به فریاد دلم رس
کس بیکس تویی، ما مانده بیکس
همه گویند طاهر کس نداره
خدا یار موو چه حاجت کس
الهی آتش عشقم به جان زن
شرر زان شعلهام بر استخوان زن
چو شمعم برفروز از آتش عشق
بر آن آتش دلم پروانهسان زن
الهی دل بلا بی، دل بلا بی
گنه چشمان کره، دل مبتلا بی
اگه چشمون نکردی دیده بونی
چه دونستی دلم خوبان کجایی
یقینا میدانید که باباطاهر معروفترین شاعر دوبیتی سرای آسمان ادبیات ایران است و خوانندگان موسیقی ایرانی، جایگاه خاصی برای اشعار وی قائلند. گرچه جناب شجریان در گوشههای اجرای آوازهای خود، گهگاه دوبیتیهای این شاعر گرانمایه را زمزمه میکند اما درآلبوم دولت عشق یا همان گلبانگ شماره ۲، ده دوبیتی از باباطاهر را در دستگاه ماهور به زیبایی خاص خود اجرا کرده که آنها را تقدیم میکنم. جا دارد در اینجا از مرحوم استاد احمد عبادی که در این اجرا با سهتار نوازی بدیع خود هنرنمایی کردهاند نیز یادی کنیم و بر روانش درود فرستیم.
نسیمی کز بن آن کاکل آید
مرا خوشتر ز بوی سنبل آید
چو شب گیرم خیالش را در آغوش
سحر از بسترم بوی گل آید
دو چشمونت پیاله پر ز می بی
دو زلفونت خراج ملک ری بی
همی وعده کری امروز و فردا
ندونم ما که فردای تو کی بی
دلی دیرم چو مرغ پاشکسته
چو کشتی بر لب دریا نشسته
همه گویند طاهر تار بنواز
صدا چون میدهد تار شکسته
عزیزا کاسه چشمم سرایت
میون هر دو چشمم جای پایت
از آن ترسم که غافل پا نهی باز
نشینه خار مژگونم به پایت
به کشت خاطرم جز غم نروید
به باغم جز گل ماتم نروید
به صحرای دل بیحاصل ما
گیاه ناامیدی هم نروید
دلی دیرم خریدار محبت
کزو گرمست بازار محبت
لباسی بافتم بر قامت دل
ز پود محنت و تار محبت
غم عشقت بیابان پرورم کرد
هوای بخت بی بال و پرم کرد
به ما گفتی صبوری کن، صبوری
صبوری، طرفه خاکی بر سرم کرد
خداوندا به فریاد دلم رس
کس بیکس تویی، ما مانده بیکس
همه گویند طاهر کس نداره
خدا یار موو چه حاجت کس
الهی آتش عشقم به جان زن
شرر زان شعلهام بر استخوان زن
چو شمعم برفروز از آتش عشق
بر آن آتش دلم پروانهسان زن
الهی دل بلا بی، دل بلا بی
گنه چشمان کره، دل مبتلا بی
اگه چشمون نکردی دیده بونی
چه دونستی دلم خوبان کجایی
